تبلیغات
***عصای سفید*** - درد دل های دونابینای موفق

درد دل های دونابینای موفق

نابینا، عصای سفید، معلولیت و واژگانی از این قبیل اولین چیزی را که به ذهن خیلی ها متبادر می کند محدودیت است ولی نه برای نابینایی که گام به گام پله های ترقی را پشت سر گذاشته است بلکه کسانی که از سر ناآگاهی اوج گیری معلولان و نابینایانی را که تا قله های رفیع موفقیت طی مسیر کرده اند، نادیده می گیرند.

عصای سفیدش نشان از نابینایی دارد ولی در یک کلام می گوید: چاره ای جز امید نداریم. امید به آینده، امید به خدا و روزهای بهتری که مسئولان و مردم با نگاهی عمیق تر به معلولیت بنگرند. امید دارد روزی فرا برسد تا معلولیت محدودیت تلقی نشود و این قشر از جامعه نیز بتوانند به تمام آن چه لیاقتش را دارند دست یابند. سهیل معینی ۴۲ ساله است و ۳۴ سال از روزها و شب های زندگی اش را با نابینایی گذرانده است. معلولیتی که او را از پیشرفت و برداشتن گام های رو به جلو باز نداشته و تا مقطع کارشناسی ارشد نیز ادامه تحصیل داده است. ۳۴ سال به عقب بر می گردد زمانی که کلاس دوم ابتدایی بود، روزی که توپ فوتبال به چشمانش برخورد کرد و باعث شد سهیل برای همیشه از دیدن زیبایی های دنیا محروم شود. او با این که ۳۴ سال است طلوع و غروب خورشید را ندیده، اما اجازه نداده است سیاهی چشمانش او را از حرکت به سوی افق های روشن باز دارد. معینی کارشناس ارشد روابط بین الملل است و اولین معلولی است که پس از پیروزی انقلاب در سمت مشاور وزیر رفاه قبول مسئولیت کرده است.

معینی درباره فعالیت هایش می گوید: ۱۷ سال است به عنوان کارشناس خبر در خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران مشغول فعالیت هستم و از سال ۷۵ تا ۸۵ نیز به عنوان سردبیر روزنامه ایران سپید مشغول فعالیت بودم. سمت مشاوره وزیر رفاه در امور معلولان طی سال های ۸۵ و ۸۶ را نیز به این فعالیت ها اضافه کنید.معینی کسی است که تصویب و اجرای قانون جامع حمایت از معلولان مدیون پیشنهاد، پی گیری ها و کارهای کارشناسی اوست. او در زمان تصویب قانون به رایزنی با نمایندگان مجلس پرداخت تا معلولان، قانونی جامع برای حمایت شدن داشته باشند. قانونی که حال پس از گذشت چندین سال معتقد است کاستی هایی دارد و باید برای اصلاح آن اقداماتی انجام داد. معینی به روزهایی که سمت مشاوره وزیر رفاه را داشت، اشاره می کند و می گوید: در آن زمان خیلی از افراد معتقد بودند یک فرد نابینا نمی تواند چنین مسئولیتی داشته باشد اما پس از دو سال همه متوجه شدند که معلولیت محدودیت نیست.وی اشتغال را بزرگ ترین دغدغه نابینایان می داند و می گوید: جامعه نابینایان بالاترین سطح تحصیلات را در بین جامعه معلولان دارند و مسئولان باید تلاش بیشتری برای رفع مشکل اشتغال این افراد انجام دهند.

مهم ترین دغدغه نابینایان در زمینه تردد، ناایمن بودن حمل و نقل عمومی است

وی در ادامه به مشکلات تردد این افراد اشاره می کند و می گوید: مهم ترین دغدغه نابینایان در زمینه تردد، ناایمن بودن حمل و نقل عمومی است که نمونه آن کشته شدن یکی از نابینایان در متروی تهران بود. به همین دلیل نابینایان تا پیش از این از آژانس برای حمل و نقل استفاده می کردند که با گران شدن کرایه ها مشکلات بسیاری برای نابینایان ایجاد شده است و مجبورند بخش عمده ای از درآمدهای خود را صرف حمل و نقل کنند. معینی با گلایه از این موضوع که برخلاف بسیاری از کشورهای توسعه یافته اراده ای برای به کارگیری معلولان و نابینایان در پست ها و مسئولیت های حساس وجود ندارد، می گوید: برای نمونه تفسیر نادرستی از قانون باعث شده تا نابینایان امکان نامزد شدن در انتخابات مجلس را نداشته باشند این در حالی است که نماینده مجلس باید قوه تصمیم گیری داشته باشد و از شعور و علم بالایی برخوردار باشد.منبع:entekhab.ir



[ یکشنبه 24 دی 1391 ] [ 11:29 ق.ظ ] [ sadaf k ]

کد های زیبا سازی

کد های زیبا سازی

قالب وبلاگ










کد متحرک سازی عنوان وب

  • لیزر
  • لیزر حرارتی
  • تبلیغات اینترنتی